İnci kefalı

Öne çıkarılmış

İnci kefalı, tuzlu-sodalı sulara sahip Van Gölü’nde yaşayabilen endemik tek balık türüdür. Van Gölü, 3712 km2 yüzey alanı, 171 m ortalama ve 451 m maksimum derinliğe sahip, denizden 1648 m yükseklikte Türkiye’nin en büyük gölüdür. Suları yüksek derecede sodalı ve tuzludur. Bu su yapısı göle bir “soda gölü” özelliği kazandırmaktadır. Göl suyunun pH değeri 9.8 civarında tuzluluğu ise % 0.19 olarak bildirilmektedir (Kempe et al., 1978).Gölün biyolojik çeşitliliği hem tatlı hem de tuzlu sulardan önemli derecede farklılık göstermektedir. Gölün fitoplankton varlığı Diatome, Bacteriophyta, Cynophyta, Chlorophyta, Flagellata ve Phaeophyta gruplarına ait 103 tür, zooplankton varlığı ise Rotatoria, Cladocera ve Copepoda gruplarına ait 36 türden oluşmaktadır (Selçuk 1992). Gölde balık olarak sadece Cyprinidae familyasından bir tür olan inci kefalı (Chalcalburnus tarichi, Pallas 1811) yaşamaktadır. İnci kefalı göçücü bir türdür. Gölde yaşamasına rağmen üremek için göle sularını boşaltan akarsulara göç eder ve üreme sonrasında tekrar göle döner.

İnci kefalı, sazangiller familyasını mensup, dünyada sadece Van Gölü Havzası’nda yaşayan bir balık türüdür. Genelde parlak gümüşî, sırtı gri-yeşil ve karın bölgesi gümüşî renktedir. Vücut küçük pullarla kaplı olup, gözler iridir (Kuru 1987, Geldiay ve Balık 1988). Ortalama boyu 19.5 cm, ortalama ağırlığı 80 g civarındadır. Besinini fito ve zooplanktonlar oluşturur. Maksimum ömrü 7 yıl olup, 3 yaşında cinsel olgunluğa ulaşır. Üreme zamanı Nisan başından Temmuz sonuna kadar olup, bu dönemde büyük sürüler oluşturarak akarsulara göç eder. Bu göç esnasında, tuzlu-sodalı sudan tatlı suya doğrudan geçiş yapamadığı için hem yumurtlamaya giderken hem de dönerken akarsu ağızlarında osmotik ayarlama için bir süre bekler. Akarsulardaki su sıcaklığı 13 °C civarına ulaştığında akarsulara girerek yumurta bırakmaya başlar. Yumurtalarını akarsuların yayıldığı, hızının düştüğü bölgelerdeki hafif çakıllı, kumlu bölgelere bıraktıktan sonra tekrar göle döner. Yumurtadan çıkan yavrular 1-2 hafta içinde göle dönmeye başlarlar. Yavrular yaz boyunca gölün besince bol kıyı kesimlerinde sürüler halinde dolaşarak beslenirler. İnci kefalı yaz aylarında gölün 25 m derinliklerini geçmemek üzere her tarafında, kış aylarında ise 60 m derinliğe kadar olan kısımlarında dağılım gösterir (Sarı 2001, Sarı 2003)

Van Gölü’nün %o19 tuzluluğu ve 9.8 olan pH’sında yaşayabilen bu balık, sazangiller familyasına ait bir türdür. Yaşamını gölün tuzlu-sodalı sularında sürdürür. Ancak tuzlu-sodalı sularda yumurta bırakamadığı için ilkbahar aylarında büyük sürüler oluşturarak akarsulara göç eder. Akarsular üzerinde bulunan doğal ve yapay engelleri aşmak için büyük bir mücadele verir. Bazen şelaleleri tırmanmak zorunda kalır. Yumurtasını bıraktıktan sonra tekrar Van Gölü’ne döner. Akarsularda yumurtadan çıkan inci kefalı yavruları da kısa bir süre sonra göle geçerler.

İnci kefalı, kış aylarında gölde 8-16 m boyunda tekneler yardımıyla göz açıklığı 20 mm’den daha büyük fanyalı ağlarla avlanır. Üreme zamanında ise kaçak olarak akarsu mansaplarında manyat ağları ve akarsu yataklarında basit tuzaklarla avlanır. Yaklaşık 10 bin ton civarında yapılan yıllık avcılık miktarı ile Türkiye içsu balıklarının 1/4′ünü oluşturur.

Göl çevresinde 14 bin insan geçim kaynağını oluşturan inci kefalının sürdürülebilir balıkçılığa kavuşturulması için Doğa Gözcüleri Derneği tarafından koruma çalışmaları yapılmaktadır. Bu koruma çalışmaları sonucunda kaçak avcılık oranı on yıl içinde %60 azaltılmıştır.

İnci Kefali’nin Populasyon Yapısı

Balıklarda populasyon yapısı, yaşadıkları ortamın ekolojik özellikleri ve türün genetik yapısına bağlı olarak değişim göstermektedir. Populasyon yapısı denildiği zaman bir balık populasyonuna ait boy dağılımı, ağırlık dağılımı, cinsiyet ve yaş kompozisyonları ile boy ağırlık ilişkisine ait veriler kastedilmektedir.

Cinsiyet kompozisyonu: Dengedeki balık populasyonlarında cinsiyet kompozisyonu genellikle 1:1 dir. Yani populasyondaki erkek ve dişi balıkların oranı birbirine eşittir. Populasyon büyüklüğü, yaşadığı habitatın taşıma kapasitesinden düşükse cinsiyet kompozisyonunda dişilerin oranı fazladır; yüksekse bu durumda populasyon içindeki erkeklerin oranı dişilerden fazla olur. “Sibernetik Populasyon Modeli” olarak adlandırılan bu durum, aslında canlı populasyonlarının insan eli karışmadığı sürece dinamik bir dengeye sahip olduğunu göstermektedir.

İnci kefalı populasyonunda Erkek:Dişi oranı üreme dönemi dışında 1:1.85 civarındadır. Diğer bir ifade ile populasyondaki balıkların %36′sı erkek, %64′ü dişidir. Üreme döneminde ise cinsiyet kompozisyonu erkekler lehine değişmektedir. Üreme döneminde, üreme habitatı olan akarsulardan örneklenen balıklar üzerinde yapılan çalışmalarda populasyonun %64′ü erkek, %36′sı dişi olarak belirlenmiştir. Yani üreme zamanı dışındaki oranların tam tersine döndüğü görülmektedir. İnci kefalında hermafroditlik olmadığına göre bu farklılık neden kaynaklanmıştır? İlk akla gelen örnekleme hatasıdır. Ancak üst üste bir kaç yıl yapılan çalışmalarda sonuç hep benzer çıkmıştır. Bu durumda bir örnekleme hatasından söz edilemeyeceği açıktır. Aslında inci kefalı populasyonunun üreme alanlarında yapılan çalışmada karşılaşılan bu sonuç, göçücü türlerin birçoğu için geçerli bir durumdur. Erkekler üreme alanına dişilere göre daha erken gelmekte ve daha geç ayrılmaktadır. Bu durumda üreme alanında yapılan çalışmalar esnasında çoğu zaman erkekler daha yoğun olarak bulunmaktadır (Sarı, 1997). Göçücü balık türlerinde, üreme göçü esnasında cinsiyet oranının erkekler lehine değiştiği, hatta bu oranının bazen 36:1 olarak bile görüldüğü yönündeki araştırma sonuçları da, inci kefalı populasyonundaki durumu desteklemektedir (Nikolskii 1980; Hofragle and Timmons 1989).

Yaş kompozisyonu: Balık populasyonlarında yaş kompozisyonu, populasyonun yenilenmesi, büyüme ve ölüm oranlarına bağlı olarak değişmektedir. Maksimum ömür ise daha çok genetik yapıya bağlı olarak değişim gösterir.

İnci kefalı populasyonu üzerinde yapılan çalışmalarda yaş kompozisyonlarının belirlenmesinde izlenen yönteme ve yaş tayininin hangi vücut dokusunda yapılmış olduğuna bağlı olarak 1997 yılına kadar farklı maksimum ömür bildirişleri vardı. Ancak 1997 yılında tamamlanan ve Sarı (1997) tarafından yapılan çalışmayla, yaş tayininde otolit kullanımının ideal olduğu belirlenmiş, balığın göçücü bir tür olmasından dolayı pul ve operkulumlardan yapılan yaş tayinlerinde balığın yaşının çoğu zaman doğru olarak belirlenemeyeceği vurgulanmıştır. Bu çalışmadan sonra inci kefalı için maksimum ömür 7 yaş olarak tespit edilmiştir. Sanal populasyon analizi yöntemi ile avlanan inci kefallarının yaş dağılımlarından hareketle populasyonun gerçek yaş dağılımı sanal olarak yapılandırılmış ve aşağıdaki grafik elde edilmiştir (Sarı, 2001).

İnci Kefali'nin Populasyon Yapısı

Boy ve ağırlık dağılımları: Boy ve ağırlık kompozisyonları türün genetik yapısına, yaşadığı habitatın ekolojik özelliklerine ve populasyon yoğunluğuna bağlı olarak değişmektedir. Besince bol ortamlarda populasyon büyüklüğü, ortamın taşıma kapasitesinin altındaysa balıklar daha iyi büyüyeceği için boy ve ağırlık kompozisyonları, besini daha az olan habitatlara göre daha yüksek olacaktır. Yıllara göre habitatta meydana gelecek değişimler, balıkların boy ve ağırlık dağılımlarını da etkileyecektir. Bu yüzden boy ve ağırlık dağılımlarının yıllara göre sürekli izlenmesi gerekmektedir. Bir fikir vermesi açısından burada Sarı (1997) tarafından verilmiş boy ve ağırlık dağılım değerlerine atıf yapılmıştır. Bu değerler Büyüme bölümünde ayrıntılı tablolar halinde verildiği için burada ayrıca gösterilmeyecektir.

Boy ağırlık ilişkisi: Balıkların boyları ile ağırlıkları arasında W=a*Lb eşitliği ile gösterilen (W-balığın ağırlığı, L-balığın boyu, a ve b- regresyon sabitleri) doğrusal olmayan bir ilişki vardır. Bu ilişkinin anlamı, balığın boyunda meydana gelecek artışa karşılık ağırlığında ortamın besin kapasitesi ve balığın vücut şeklinin üssel fonksiyonuna göre bir artış meydana gelecektir. Eşitlikteki b sabiti, balığın vücut şekli, a sabiti ise ortamın besin kapasitesi hakkında bilgi vermektedir.

İnci kefalı populasyonunda boy ağırlık ilişkisi W= 0.0912 L2.245 olarak hesaplanmıştır (Sarı, 1997). Bu ilişkiye ait parametreler, yıllara, örnekleme büyüklüğüne ve yapılan ölçüm ve tartımların hassiyetine göre değişebilmektedir.

Populasyon büyüklüğü , ölüm ve yaşama oranları: İnci kefalının populasyon büyüklüğü, ölüm ve yaşama oranları son yıllarda en çok kullanılan sanal populasyon analizi (Virtual Population Analysis) yöntemi ile belirlenmiştir. Daha çok profesyonel balıkçılıkla avlanan balıkların boy, yaş ve büyüme özelliklerinin belirlenmesinden sonra elde edilen verilerin kullanıldığı bu yöntem, ülkemizde içsu balıklarının stok büyüklüğünün belirlenmesinde ilk defa kullanılmıştır.